Skogbruk og biologisk mangfald

Korleis ta vare på biologisk mangfald?

Skogane våre er levestad for eit mangfald av artar, og skogbruket har forplikta seg til å ta vare på dette.

Det er viktig å ha kunnskap om det biologiske mangfaldet og artane som høyrer til i skogen. Vi må vite kva vi held på med, og kva konsekvensar handlingane våre har. Desse omgrepa må du kjenne til:

Raudlisteartar

Raudlista viser kva artar som er særleg trua, og som treng vern for å ikkje bli utrydda.

Signalartar

Ein signalart er ein art som kjenneteiknar særleg viktige biologiske område.

Biologisk viktige område

Nøkkelbiotopar er verna område og område som er særleg viktige for mangfaldet.

Nøkkelbiotopar

Biotop betyr levestad. Vi bruker omgrepet nøkkelbiotop om område som er spesielt viktige for det biologiske mangfaldet. Ein nøkkelbiotop er ein biotop med artar som er trua.

Skogbruket har bestemt at fem prosent av det produktive skogarealet skal forvaltast som biologisk viktige område der det ikkje skal hoggast. Det er Statsforvaltaren i kvart fylke som passar på at dette blir følgt opp.

Registrering av biologisk mangfald

Skal ein skogeigar få levere tømmer for sal, må han eller ho kunne dokumentere at det er gjort registreringar av biologisk mangfald og nøkkelbiotopar.

Forvaltaransvar

Det meste av skogen i Noreg er eigd av privatpersonar. Skogeigaren har forvaltingsansvaret i eigen skog. Det vil seie at han eller ho har ansvaret for det som skjer i skogen.

Vern

Styresmaktene kan vedta å verne område for å bevare det biologiske mangfaldet, men skogeigaren kan sjølv tilby skogen sin til frivillig vern. Styresmaktene kan vedta vernetiltak ut frå særlege forhold. Verneverdiane blir kartlagde, og dersom området har stor nok betydning, blir skogen verna. Skogeigaren får då erstatning, og skogen blir eit naturreservat. Stortinget løyver kvart år pengar til frivillig vern av skog.