Hopp til innhald

Vitamin D

Hovudoppgåva til vitamin D er å syte for at det blir teke opp nok kalsium i tarmen, og at vi heile tida har nok kalsium og fosfat i blodet. Dette er viktig, for det er desse to minerala som gjer skjelettet sterkt og hardt.

Om vi får i oss for lite vitamin D, hjelper det ikkje kor mykje kalsium vi et: Det blir ikkje teke opp nok kalsium i tarmen, og skjelettet får for lite kalsium og mistar styrken sin. Om dette skjer, toler skjelettet mindre, og det skal ikkje så mykje til før ein får brotskadar.

For mykje vitamin D er heller ikkje av det gode. Store dosar kan føre til forgifting med symptom som hovudverk, oppkast og dårleg matlyst. Dersom tilførselen av vitamin D har vore stor over lang tid, kan det danne seg forkalkingar i dei indre organa, og spesielt nyrene kan ta skade. Barn er meir følsame for dette enn eldre.

Det beste er derfor å ikkje ta kunstige tilskot, men heller å ete meir feit fisk, tran og margarin med vitamin D, slik at ein har nok av vitaminet i kroppen. Vitamin D blir hovudsakleg lagra i feittvevet vårt.

Vitamin D finst både i plante- og dyreriket, men det er få matvarer som inneheld vitamin D naturleg. I smør og margarin er vitaminet tilsett, men dei beste naturlege kjeldene er feit fisk, fiskelever, tran, eggeplomme, rogn og leverpostei.